تفاوت مرمر با مرمریت

تفاوت مرمر با مرمریت

تفاوت مرمر با مرمریت

تفاوت مرمر با مرمريت و سنگ چيني و او نيكس و تراورتن چيست؟ هر كدام چگونه پديد می‌آیند؟ چگونه و در چه شرايطي از آراگونيت مرمر به وجود می‌آید؟ پاسخ این سؤالات را در زیر بخوانید.

سنگ مرمر نوعي سنگ آهک حاصل از دگرگوني است در حالي که مرمريت نوعي سنگ آهک رسوبي می‌باشد. از نظر تجاري، سنگ چيني به سنگ‌های سفيد شبیه كله قند می‌گویند كه سختي بسيار بالایی داشته باشد، اما از نظر علمي، به سنگ آهكي كه در اثر افزايش شار حرارتي ناشي از تزريق ماگماي داغ يا فشار بالا دچار تبلور دوباره شده‌اند، چيني يا بلوره اطلاق می‌شود.

تراورتن نیز از انواع سنگ‌های آهكي است كه منشأ شيميايي داشته و در اثر ته نشين شدن كربنات كلسيم مجاور غارها، چشمه‌ها و حوضچه‌های مردابي به وجود می‌آید. رنگ غالب در این سنگ كرم، زرد، قهوه‌ای، خاكستري و سفيد می‌باشد. بافت آن دارای تخلخل است اما به‌صورت لایه‌لایه نيز دیده شده است. به دليل خارج شدن گازها به هنگام ته نشين شدن و در پاره‌ای از موارد تجزيه گياهان، حفره‌هایی روی این سنگ وجود دارد. اکثر آهک‌های تراورتن تحت مکانیزه دگرساني و در اثر فعاليت چشمه‌هاي آب گرم تشکيل شده‌اند.

مرمر ازجمله سنگ‌های دگرگوني است كه در شرايطی تشكيل می‌شود که دگرگوني ناحیه‌ای همراه با تبلور مجدد کانی‌های اوليه سنگ وجود داشته باشد. اين کانی‌ها عموماً کانی‌های كربناته هستند مانند كربنات هاي كلسيم و منيزيم. سنگ مرمر ممکن است از منيزيت، كلسيت، دولوميت و آراگونيت تشكيل شده باشد. بنابراين مرمر لزوماً همان آراگونيت نيست.

از لحاظ زمين شناسي، سنگ مرمر به سنگ آهک‌های دگرگونه اطلاق می‌شود که واژه لاتین آن Marble و Onyx می‌باشد؛ اما از لحاظ تجاري و در بازار به نام سنگ مرمر و مرمريت و با ترکيب سنگ آهک دگرگونه يا نا دگرگون و دولوميت شناخته می‌شوند. مرمريت درشت بلور، خاكستري روشن یا سفيد تا كرم را به‌اصطلاح سنگ چيني می‌نامند.

يکي از عمده‌ترین کانی‌های کربناته، آراگونيت است. سيستم ارتورومبيک با بلورهای سوزني و با کلسيت پليمورف همراه است، يعني هردو ترکيب يکسانی دارند اما ساختار بلوري آن‌ها متفاوت می‌باشد. اين کاني در دوره‌های طولاني مدت زمين شناسي پايدار و ثابت نيست و در نهایت به کلسيت تبديل می‌شود.

اطلاعات عمومی خود را بالا ببرید

*تراورتن عباس آباد:

ویژگی های سنگ تراورتن عباس آباد ساختمانی خوب باید سالم باشد، یعنی به صورت یکدست و یکنواخت و فاقد هرگونه ترک و خط افتادگی یا رگه های سست باشد.جذب آب سنگی که برای ساختمان استفاده می شود باید کم باشد، از طرفی

نباید مواد محلول زیادی داشته باشد.